Azərbaycan soyqirim tarixi,تاریخ نسل كشی آذربایجانazerbaycan soykirim tarihi,azerbaijan genocide history
جمعه 29 مرداد 1389 03:48 ب.ظ
GENOCIDE, GENOCIDE, GENOCIDEZori Balayan confesses Armenians' genocide against Turks in Khojali
پنجشنبه 14 مرداد 1389 05:03 ب.ظ
Balayan, also, mentions about a sort of Armenian sickness: Sickness that is seen in victims of genocide… the psychological status of downtrodden and mistreated Armenians. This is an infectious disease and only valid for Armenians.
To achieve this aim they wrote a prescription in which they stated, “gaining international recognition of the Armenian Genocide perpetrated” in the 11th term of Declaration of Independence. Although Levon Ter-Petrosyan, the first President of Armenia (1991-1998), didn’t apply this prescription that much, however, Robert Kocharian personally interested in this subject as soon as he was in power and has been making effort both in domestic and foreign policy for treatment of this “Armenian sickness”.
By the support of Armenian government National Academy of Sciences of Armenia and World Armenian Organization making effort on preparing “Evidence File” regarding so-called Armenian genocide for gaining international recognition. For this purpose World Armenian Organization summon a conference at the hall of National Academy of Sciences of Armenia on the date of May 6 – 7, 2004 named “Factor of Genocide in the issue of normalization of Armenian-Turkish relations”.
There are no political party, non-governmental organization or academician in Armenia that has courage to deny “genocide”.
In a period that Armenian government speeds up the work about recognition of so-called genocide, some political and economic circles in Turkey supports the opening of border gates and stressing that such a case would be a pretext for the normalization of relations between two countries. These circles do not take the opponent policy of Armenia towards Turkey into consideration and forget disclaim of Armenia regarding Turkish territorial integrity, demands about recognition of so-called genocide by Turkey, also, land and indemnity demands
لمضاربات الأرمنیة فی قضیة التحقیق فی مأساة خوجالی.
چهارشنبه 19 خرداد 1389 06:08 ق.ظ
لمضاربات الأرمنیة فی قضیة التحقیق فی مأساة خوجالی.
والتاریخ یعلمنا الدروس الحقیقیة للإنسانیة الإنسان. الیوم نحن نحتفل بالذكرى السنویة العاشرة لمأساة خوجالی التی ارتكبها الأرمن فی 25-26 شباط 1992. مأساة خوجالی مكرس فی ذاكرة تاریخنا بواسطة خط دموی. جمهوریة أذربیجان قد فعلت الكثیر من أجل نشر الحقیقة حول الجرائم التاریخیة الأرمینیة. الأمة الأذربیجانیة الیوم یتذكر كیف كانت مؤلمة لأولئك الذین أنقذت حیاتهم من ید المجرمین الأرمینیة.
الآن الدعایة الأرمینیة تحاول التكهن حول أسباب وقعت المأساة. یبدو أن الأرمن تشعر بأن العدالة سوف یقدمون لهم والدولة الأرمنیة اتخذت الخط الاستراتیجی المعروف أن كل جهاز الدعایة الأرمنیة.
الیوم الأرمنی خط استراتیجی ووصف
1. قبل كل شیء ، ویقولون ان الهجوم العسكری ل "القوات المسلحة للدفاع عن النفس فی ناغورنی كاراباخ" لقد قررت ترك ممر انسانی فی اتجاه واحد فریدة من نوعها بالنسبة للمدنیین فی مدینة خوجالی. تلك التی ترید ان تكون "الانسانیین" لخلق إمكانیة للمدنیین لتفادی نتائج العملیة العسكریة.
2. انهم یدعون ان الهجوم خوجالی كان ضروریا لأن من أمن ل"ستیباناكرت" (هذا هو اسم المدینة التی یستخدمها الأرمن بدلا من الاسم الأصلی أذربیجان خانكیندی). یدعون الى ان یكون المهاجمین فقط. لذلك ، والأرمنیة وتظاهرت أن یكون وحده فی العملیات العسكریة.
3. الأرمن تفسیر المذبحة الجماعیة للمدنیین من كیغالی "الاعمال السیئة" من القوات المسلحة الأذربیجانیة أو الجبهتین الشعبیة 'الناشطین من أجل إرضاء المصالح السیاسیة المقربة من السلطة السیاسیة.
4. الراحل تشینغیز فؤاد مصطفاییف ، مصور البطل ، ابن الأمة الأذربیجانیة وفیلمه مروعة عن الضحایا خوجالی تفسرها الدعایة الأرمینیة أنهم لقوا مصرعهم نتیجة لعملیة عسكریة. ثم مصطفاییف قد وصلت لتصویر فیلم فی المكان. قبل وصوله للإذلال جمیع الجثث وبالغتین من الأذربیجانیین أنفسهم.
5. الأرمینیة المنذرة عن مطالبوف. فی تلك اللحظة مطالبوف قد تعطی "اعتراف" أنه إذا الجبهة الشعبیة لأذربیجان ستلتزم التوقیع على اتفاق لوضع الجیش الأذربیجانی تحت سیطرة لرابطة الدول المستقلة مقر القائد العسكری ، یمكن أن یكون الوضع مختلفا على الإطلاق. ( "أزغ صحیفة" الأرمینیة. شباط / فبرایر 20 ، 2002)
6. ویقول الارمن ان الأذربیجانیین هی "اللعب" مع بیانات إحصائیة عن ضحایا. فی بعض الأحیان أنها تعول 600 ، 800 ، 1500 أو 3000... وبدلا من ذلك "القوات المسلحة لناغورنی كاراباخ" تم احصاء 11 فقط من الضحایا ، وبینهم طفلان.
النقطة الاستراتیجیة الأرمنیة فی الرأی بشأن مأساة خوجالی شرحا جیدا فی الأسطر أعلاه. أنها تستخدم نفس الصیغة فی جهودها الرسمیة وغیر السیاسة الرسمیة ، والصحف والتلفزیون والرادیو. عشیة الذكرى السنویة العاشرة الكتلة الأرمنیة وسائل الاعلام هو الكامل من المواد مع نفس التفسیر. ومن الواضح تماما أن أذكر أن جمهوریة أرمینیا وضعت مسودة للغایة "غیر ذكیة" ورقة السیاسة. قیادة جمهوریة أرمینیا تحاول إخفاء جریمة خوجالی المأساة. ومن الواضح تماما أن هذه الحقیقة التاریخیة ومن المعروف أن الشعب الأرمنی. هذه الجریمة من القیادة الأرمنیة سوف تجد الحكم السیاسی المناسب.
وینبغی أن أی نوع من السیاسات یمكن تطبیقها على كسر هذه مثیرة للسخریة "غیر ذكیة" ورقة السیاسة؟
جمهوریة أذربیجان حقا لقد عزز مواقعه فی العالم خلال العقد الماضی لاستقلالها الوطنی. كل المجتمع الأذربیجانی على محمل الجد تماما المشاركة فی نشر المعلومات من "هذه دولة ارهابیة مسیحیة" ، كما قیل من قبل یمز صموئیل.
هناك إنجازات حقیقیة على أرض المعركة المعلومات. إذا أردنا أن نحلل الأیام الأولى للاستقلال ، یمكننا القول بالتأكید أن نموذج "الأرمینیة البكاء دائما الضحیة الأمة" كان الحاكم بقوة فی كل مكان. العالم یتغیر. جمهوریة أذربیجان یعیش أیامه أفضل جدا لاستقلالها. الأجیال الشابة تصبح أكثر نشاطا فی تحقیق العدالة لجمیع أنحاء العالم أكاذیب الأرمینیة. منذ الآونة الأخیرة ، والأرمن نفهم أن لعبة خاسرة. لأنهم یواجهون مقاومة حقیقیة من جانب القوات الأذربیجانیة المعلومات. هذا ما ثبت فی الأسطر التالیة :
1. كما كان مرارا وتكرارا من قبل الصحفیین الاجانب ولیس فقط من الجانب الأذربیجانی ، "الممر الإنسانی" المستخدمة من قبل الأرمن بمثابة فخ دموی لخوجالی الناجین. حاصروا مدینة خوجالی من أربعة اتجاهات : بین الشمال والجنوب والغرب والشرق. فقد نصحت من قبل المتخصصین الروسیة 366 فوج بمحركات. حشیة الأرمینیة قد قررت السماح للمدنیین للتشغیل فی هذا الفخ الدموی نحو أقدام. كل العالم یعرف أن مدینة خوجالی كان معزولا تماما عن بقیة أذربیجان وقتا طویلا قبل الغزو الأرمینیة. فی تلك اللیلة الفظیعة الأرمن الجیش الروسی عن شكره للمساعدة ومن ثم ذهبوا للاحتفال بانتصاره خوجالی مع الدم البشری الطازج. كما تعلمون ، فإن جمیع الأبطال - المدافعین عن خوجالی قد لقوا حتفهم فی الدفاع عن المدینة. والأرمن دخلت المدینة من دون اراقة دماء. التخریب الأرمینیة أبلغت إلى المجتمع الدولی وأوضح أنهم بالغتین والإذلال جثث القتلى من الأطفال والنساء وكبار السن.
2. نعلم جمیعا أن الأرمن قد غزا مدینة خوجالی مع الدعم العسكری للقوات الروسیة ، والتی كانت منسیة من قبل روسیا. المطار الوحید فی ناغورنی كاراباخ كان یقع بالقرب من كیغالی. وهذا هو السبب كان من المهم جدا بالنسبة للأرمن.
3. الجبهة الشعبیة لأذربیجان كانت الحركة من أجل التحرر الوطنی لأذربیجان. لا ننسى أنه لیس حزبا سیاسیا فی ذلك الوقت. الكثیر من القوى السیاسیة الداخلیة ممثلة فی الحركة التی دعت الجبهة الشعبیة لأذربیجان. فمن الواضح أن أیاز موتالیبوف كان یمسك السلطة بوصفه رئیسا لجمهوریة أذربیجان. الجبهة الشعبیة لأذربیجان لا یوجد لدیه أی أسلحة أو قنابل یدویة ، ولكن قلوبهم مفتوحة للقتال من أجل الأمة الحبیبة. لذلك ، أطلب من كل رجل -- كیف یمكن لأحد نشطاء الجبهة الشعبیة لأذربیجان فروة الرأس وجود جثة الطفل من أذربیجان؟ نتصدى للدعایة الأرمنی : "أین هو المنطق؟"
4. إذا كان لدیك بالفعل شاهدت هذا الفیلم المرعب من تشینغیز مصطفاییف ، یمكن أن تسمع له البكاء. وهو أمر یسهل فهمه على الجمیع. ثم ، جندی أذربیجانی الذی یساعد على جمع الجثث وتقول : "یا رجل. وقف اطلاق النار. هذا المجال هو تحت سیطرة الأرمن ". وكانت جزیرة فی المنطقة المحتلة من قبل الأرمن. لماذا ندعو تشینغیز كبطل؟ قرر الذهاب فی تلك المنطقة المحتلة من أجل اطلاق النار على بهمجیة الأرمن.
5. مطالبوف فی ذلك الوقت لم یكن فی الحقیقة قادرة على التأثیر فی جمیع تلك القضایا الجنائیة التی ارتكبها الأرمن. الیوم تصریحات "المتأخرة" أو "اعتراف" (كلمة أحب إلى الصحافة الأرمنیة) لیست سوى لمعرفة أسباب سلوكه السیاسی فی ذلك الوقت.
6. جمیع الدول أعلم أنه عملیا لا یمكن عد الضحایا بعد الأیام الأولى من أی صراع أو حرب. الجانب الأذربیجانی وحتى الیوم هو محاولة لفرز جمیع الضحایا. كما تعلمون أن هذه الأرقام الدقیقة لیست معروفة لأمتنا بسبب العدوان الأرمنی ضد أذربیجان.
فی الآونة الأخیرة ، والاعتراف خوجالی المأساة التی ارتكبها الأرمن قد تأتی من جزء من یعیشون الصحفی الأرمنی فی بیروت ، لبنان. روفشان نوفروزوجلو ، المحلل السیاسی قد أجرت تحقیقا لدراسة مأساة خوجالی. ویقول ان الكتاب الذی نشره مؤخرا "سورة Sharg" (الشرق) وكالة فی بیروت ، قد سلط الضوء على تلك الأحداث الدامیة. اسم هذا الكتاب هو "لمصلحة من الصلیب...".صاحب البلاغ هو داود Kheyriyan كرست صفحات 19-76 من هذا الكتاب للأحداث خوجالی.
Kheyriyan داود "، وتوخیا للصلیب..." ، الصفحة 24 :
"... وأحیانا كنا حدث لمسیرة على جثث الموتى. من أجل عبور مستنقعات بالقرب من Dashbulag ، فإننا قد مهدت الطریق المكونة من جثث الموتى. لكننی رفضت لتنظیم مسیرة على جثث الموتى.ثم أمرنی عقید Oganyan لا للتخویف. انها واحدة من القوانین العسكریة. لقد ضغطت بلدی على قدم واحدة من الثدی لفتاة بجروح تتراوح أعمارهم بین 9 أو 10 سنوات وسار...
ساقی ، صورتی الكامیرا كانت فی الدم... "
Kheyriyan داود "، وتوخیا للصلیب..." ، صفحة 62 و 63 :
"... إن المجموعة الأرمینیة" Gaflan "(التعامل مع حرق جثث الموتى) قد جمعت 100 جثة من الأتراك (أذربیجان) وحرقها فی مكان یقع على بعد كیلومتر من خوجالی إلى الغرب فی 2 مارس... رأیت فتاة تتراوح أعمارهن بین 10 و أصیب فی یدیه ورأسه فی الكذب فی شاحنة الماضی.وجهها كان بالفعل من اللون الأزرق. لكنها كانت لا تزال على قید الحیاة على الرغم من الجوع والبرد والجروح. كان لدیها القلیل التنفس. لا أستطیع أن أنسى عینیها جاهدة مع الموت... وفجأة جندی دعا Tigranyan استغرق ذلك الجهاز ، وانها القیت على جثث أخرى... ثم انهم احرقوا الجثث.یبدو لی ان احدهم كان یبكی فی اطلاق النار بین جثث الموتى... بعد كل شیء أنا لا یمكن أن تذهب أبعد من ذلك. ولكن أردت أن أرى شوشة... عدت. وأنهم واصلوا المعارك من اجل الصلیب... ".
حتى الآن وسائل الإعلام الدولیة قد ابلغ عن مأساة خوجالی فی مزید من فتح الطریق. الحقیقة أن أفید المجتمع الدولی. فمن المحتمل ان تكون هذه المأساة خوجالی لن تنسى أبدا من قبل البشریة جمعاء.
الساحل مركز المعلومات والأبحاث
باكو / أذربیجان
نسل كشی مردم آذربایجان توسط ارامنه افراطی با كمك ارتش روسیه Azerbaijan Quba genocide which was done by armenians against azeri people in 1918
چهارشنبه 19 خرداد 1389 05:45 ق.ظ
Khojaly Genocide Audio Proof,Azeri Genocide Committed By Armenia (Khojaly,سند صوتی نژاد كشی خوجالی توسط ارتش ارمنستان
چهارشنبه 19 خرداد 1389 05:24 ق.ظ
Armenification of Nagorno-Karabakh Part 2/3
Khojaly
Genocide
Cities of KARABAKH destroyed by ARMENIANS
20% of Azerbaijan is under ARMENIAN OCCUPATION STOP ARMENIAN AGRESSION
نسل کشی ارامنه !؟!؟؟!؟!؟!؟!؟!جنایات ارامنه و موضع ایران
چهارشنبه 25 فروردین 1389 08:18 ب.ظ
جنایات ارامنه و موضع ایران
اکثر سیاستمداران بر این باورند که برای بالا بردن منافع و قدرت ملی باید طوری سیاستهای داخلی و خارجی را تنظیم کنند که با کمترین هزینه بیشترین سود را ببرند. در روابط بین الملل نیز دولتها برای خود یک منطقه مانور ترسیم می کنند که در این منطقه شعارها و برنامه های خود را پیاده می کنند.. بطور مثال قبل از شکست بلوک شرق، آمریکا و دول غرب همیشه تلاش می کردند که با حمایت های مختلف از کشورهای دیگر و تبلیغات گوناگون در این کشورها مانع نفوذ کمونیسم در آنها بشوند. برای اینکار روابط خود را با دیگر دول به نحو چشمگیری افزایش داده بودند و در بخشهایی مانند اقتصاد و فرهنگ آنها را حمایت می کردند. و نهایتا نیز بلوک شرق با فروپاشی شوروی فرو ریخت و جهان تک قطبی شد. پس لزوما سیاستهای خارجی نیز از نو طراحی شدند.
مواضع ایران در ادوار مختلف تاریخی در بخش سیاست خارجی رویهم رفته بر اساس یکسری اهداف بکار گرفته شده است. مثلا سیاست خارجی کنونی ایران بر مبنای مقابله با آمریکا و اسرائیل می باشد. بر این اساس ایران حامی حرکتهای آزادیبخش فلسطین در مقابل اشغالگران اسرائیل بوده و در تمامی مواضع سیاسی و تبلیغات رسانه ای خود از اسرائیل به عنوان یک دولت جنایتکار و غاصب یاد می کند. و اینکه اخیرا نیز آقای احمدی نژاد هولوکاست را واقعه ای دروغین معرفی کردند و به دنبال آن مورخین خارجی و نویسندگان داخلی در آن مقوله نظریات خود را ابراز نمودند.
نکته حائز اهمیت اینجاست که دولت ایران در سیاست خارجی خود در زمینه محکوم کردن متجاوزین و اشغالگران بلاد اسلامی، سیاست یک بام و دو هوا را پیش گرفته است. بارزترین گواه این موضوع موضعگیری جمهوری اسلامی ایران در مقابل دولت جنایتکار و غاصب ارمنستان در اشغال اراضی مسلمانان قره باغ آذربایجان می باشد. از زمانی که ارامنه جنایتهای خود را در مناطق مختلف آذربایجان شروع کردند هیچ گونه انزجاری نسبت به جنایتهای آنها از طرف دولتمردان ایران انجام نگرفته در عوض همکاریهای مختلف سیاسی و اقتصادی با ارمنستان همچنان ادامه دارد! بطور مثال در تمامی نقشه های ایرانی منطقه اشغالی قره باغ جزء خاک ارمنستان قلمداد می شود. و در رسانه های گروهی ایران از قره باغ به عنوان منطقه مورد مناقشه!! یاد می شود
مورد دیگر عبارت است از اینکه ارامنه مقیم ایران هر ساله با مجوز گرفتن از دولت اسلامی ایران علیه یک کشور مسلمان دیگر اقدام به راهپیمایی آزاد – در پایتخت ام القرای اسلامی - و طرح ادعاهای کذایی خود می پردازند! و کشور مسلمان ترکیه را با توهینهای مختلف مورد خطاب این ادعاها قرار می دهند. جسارت ارامنه شرکت کننده در این راهپیمایی به جایی رسیده است که پارسال چندین تن از دانشجویان آذربایجانی را مورد ضرب و شتم قرار داده و یکی از آنها را با چاقو به شدت زخمی کردند. . و یا عدم برخورد نهادهای امنیتی و قضایی کشور با ارامنه در مورد ربوده شدن یکی از جوانان تبریز (دو سال پیش) توسط ارامنه و به دنبال آن مورد ضرب و شتم و اهانت قرار گرفتن وی نمونه ای از چشم پوشی دولت ایران در قبال اعمال خشونت آمیز و جنایتکارانه ارامنه می باشد.
در مقابل، سالهاست مردم آذربایجان علی الخصوص دانشجویان آذربایجانی خواستار اخذ مجوز از وزارت کشور جهت راهپیمایی در محکومیت جنایات ارامنه در قره باغ و شهرهای خوی، سلماس، ارومیه (در اوایل قرن بیستم) و... شده اند تا بدین طریق یاد شهدای خود را که به دست ارامنه شهید شده اند زنده نگه دارند ولی هیچ مجوزی در این مورد به آنها داده نمی شود! دولتمردان ایران که خود را حامیان سرسخت اسلام نشان می دهند چطور خواهند توانست جواب شهدای سلماس، خوی، ارومیه، قاراباغ، خوجالی و... را که بدست این جنایتکاران شهید شده اند، بدهند.
در اسفند ماه سال 1384 در روز سالگرد نسل کشی مردم مسلمان خوجالی (قره باغ) توسط ارامنه، هزاران تن از جوانان و مردم شهرهای مختلف آذربایجان (مثل تبریز، ارومیه، سولدوز و...) در مقابل کلیسای ارامنه در شهر تبریز تجمع کردند و با شعارهای خود خواستار محکوم کردن جنایات ارامنه در دو سوی آراز (ارس) بودند. در آن حال نیروهای امنیتی و انتظامی با خشونت هر چه تمامتر به سرکوب این حرکت پرداختند و عده زیادی از تجمع کنندگان را با عناوین اخلال گر!! به زندان و یا بازداشت گاههای حفاظت اطلاعات انتظامی و یا خود اطلاعات انتقال دادند. عده ای از این دستگیرشدگان حدود یک ماه را در زندان و یا بازداشت گاههای مذکور زندانی بودند و از حقوق اولیه یک زندانی نیز محروم بودند. در کشوری که بنیانهای آن بر اساس حمایت از مسلمین و مبارزه با ظالمین بنا نهاده شده است چنین کارشکنیها و برخوردهای خشونت آمیز و غیرقانونی چه معنایی می تواند داشته باشد؟
آقای احمدی نژاد تلاش می کند تا دروغ بودن هولوکاست را اثبات کند ولی در مورد جنایتکارانی که در بیخ گوشش خوابیده اند مهر سکوت بر لب زده است. ایشان اگر کمی به خود زحمت دهند و به مستندات تاریخی و عینی سر بزنند می فهمند که نسل کشی مورد ادعای ارامنه در عصر عثمانی (خلافت اسلامی) صورت نگرفته است بلکه این ادعاهای واهی دست آویزی در دست ارامنه می باشد تا در مورد جنایات خود در خصوص نسل کشی مسلمانان سرپوش بگذارند.
ارامنه ادعا می کنند که در سال 1915 چند میلیون از آنها توسط دولت مسلمان عثمانی کشته شده اند. ولی با مطالعه دقیق و روشن اسناد مربوط به آنزمان می بینیم که کل ارامنه دنیا در سال مذکور به چند میلیون نفر نمی رسید که این مقدار از آنها کشته شوند! ثانیا ارامنه با دولت انگلیس و روسیه پیمان بسته بودند که با شورشهای مختلف خلافت اسلامی را تضعیف کنند و در عوض به آنها وعده ایجاد ارمنستان بزرگ! را داده بودند. لذا دسته های مختلف داشناک و هنچاک به قتل عام مردم مسلمان ترکیه، آذربایجان و آذربایجان ایران زدند. بر این اساس در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم با حمایت روسیه، ارامنه وارد خاک مناطق مسلمان نشین آذربایجان (مثل ایروان) شدند و با نسل کشی و پاک سازی قومی کشور ارمنستان کنونی را به وجود آوردند. بعدها برای اینکه به جنایتهای خود سرپوش بگذارند این کوچ دسته جمعی و خیانت به دولت مسلمان عثمانی را کوچ اجباری و قتل عام معرفی کردند!!
"در جنگهای ایران و روس كلیساهای ارامنه بزرگترین خیانت ها را نسبت به لشكریان ایران نموده و عامل مهمی در شكست آنها از روسها میباشند كه سعید نفیسی در كتاب معروف خویش تاریخ اجتماعی و سیاسی ایران در دوره معاصر به آن بارها سخن گفته كه جز كوچكی از آن فاجعه چنین نوشته شده : در 25 آوریل 1827 (28 رمضان 1242) بنكدروف بی مانعی صومعه ایچمیادزین (اوچ كلیسا) را كه شب پیش لشكریان ایران تخیله كرده بودند تصرف كرده پادگان ایران در آنجا شامل چهارصد تن آذوقه بود هنگام تخلیه آذوقه كشیشان ارمنی را با خود برده بودند نرسس خلیفه ارمنیان با سپاهیان روس همدست بود و با ایشان وارد ایچمیادزین شد و نفوذ روحانی فوق العاده او در میان ارمنیان آن سرزمین مؤثر شده و توانستند عده ای از ارمنیان را مسلح بكنند و آذوقه ای برای خود بدست آورند و از وضع سپاه ایران آگاه شوند (ص 135 ج 2) و در اغلب امورات نرسس خلیفه ارمنیان به كمك پاسیكویچ (فرمانده روس ها در جنگ ایران و روس ) می شتافت و به معرفی نرسس پاسیكویچ كسی را كه لازار لازاروف نام داشت مأمور كرد كه ارمنیان را به مقصد برساند اینها همان ارمنیانی بودند كه به نوشته مرحوم سعید نفیسی به تعداد 80 هزارنفر طبق ماده 16 عهدنامه ننگین تركمنچای به ماورا قفقاز رفتند (ص 176ج 2 همان منبع) این واقعه در صفحه 367 تاریخ ارمنستان نیز چنین آمده : این مهاجرت مورد تشویق مقامات روسی قرار گرفت چنانكه اداره امور ایشان را به سرهنگ لازاروف ارمنی محول نمودند به مهاجران امتیازات زمینی و وسایل لازم برای كشاورزی دادند و ایشان را برای مدت 5 سال از پرداخت مالیات معاف كردند. البته لازم است كه گفته شود سیاست روسها همگام با سردمداران كلیساهای ارامنه حالا معلوم میشود كه براین بوده كه تركیب جمعیتی آن مناطق را كه اغلب ساكنین آن آذربایجانی بودند به نفع ارامنه تغییر دهند
در حوادث 30 مارس 1918 باكو نیز كه در كتاب توفان برفراز قفقاز صفحه 30 نیز شرح داده شده چگونه با بلشویك ها ارامنه دست به دست شده و به كشتار مسلمانان دست میزنند كه به نوشته اغلب مورخین گرچه ارامنه برهبری شامیان به باكو حمله می كنند ولی كلیه فرمانهای كشتار را كلیساها صادر كرده و مورد اجرا قرار میگرفت و در این قتل عام تنها در داخل شهر 14 هزار نفر شهید میشوند كه عده ای از آنها طبق نوشته مورخین از آذربایجان جنوبی بوده اند كه به دنبال كسب و كار به باكو رفته بودند مورد كشتار قرار میگیرند و مرحوم پیشه وری در خاطرات خویش مینویسد كسانی را در كاروانسراها به چشمان خویش دیدم كه بقدری سوخته بودند كه تبدیل به زغال شده بودند كه این امر عمق فاجعه انسانی را در آن شهر نشان میدهد و حتی پیشه وری به شهادت 600 نفر از ساكنین باكو كه از آذربایجان جنوبی بوده اند اشاره میكند و اما به عقیده بعضی از مورخین این تعداد خیلی بیشتر از آن بوده است و بنوشته كاوه بیات در كتاب توفان برفراز قفقاز اختلاف بین بلشویك و مساوات تبدیل به نزاع ارمنی و مسلمان گردیده و حتی اماكن مذهبی از جمله مسجد تازه پیر و دیگر مكانهای وابسته به مسلمانان مورد هجوم و تخریب قرار میگیرد كه همه آن احكام از طرف كلیساها صادر میشده است كلیسایی كه در آغوش خویش داشناك های تروریست را جای داده و به تقویت آن پرداخته است و برای اثبات این ادعا میتوان كلیه نشریاتی را كه ارامنه وابسته به داشناك در ایران منتشر كرده اند به نوعی وابسته به كلیساها بوده اند و حتی در چاپخانه های خلیفه گریها چاپ شده اند بطوریكه آندرائیك هوویان در كتاب ارمنیان آنها را رسماً اعلام كرده كه وابسته به حزب تروریستی داشناك مثلاً در تبریز و در خلیفه گری ارامنه چاپ و منتشر شده اند." (برگرفته از مقاله: "كلیسای ارامنه مروج آپارتاید و تروریسم" نوشته علی سلیمانی )
در حال حاضر نیز لابیهای مختلف ارامنه تلاش خود را برای طرح چنین ادعاهای کذایی به کار می برند. ولی سوالی که در اینجا قابل ذکر است این است: چطور شده است که دولتمردان ایران همواره اسرائیل و لابیهای آن را در جهان به خوبی می شناسند و انزجار خود را از آنها نشان می دهند ولی نسبت به دولت جنایتکار ارمنستان و لابیهای ارمنی در جهان هیچ گونه واکنشی نشان نمی دهند؟
جنایتهایی که ارامنه از سال 1992 در قاراباغ مرتکب شده اند آب پاکی را به دست هر چی فاشیست یهودی و نازی است ریخته است. اخیرا نیز مسجد معروف شهر آغدام را به طویله و خوک دانی تبدیل کرده اند. تا به حال در هیچ کجای دنیا – حتی در فلسطین – با چنین صحنه هایی مواجه نیستیم.
آیا وقت آن نرسیده است که دولت ایران در سیاست خارجی خود در این زمینه بازنگری کند؟
آیتان تبریزلی
Khojaly genocide: قتل عام خوجالی رضا دقتی" خبرنگار عکاس معروف ایرانی ( تبریزی ) که برای پوشش دادن حوادث قره باغ از طرف آژانس فتوژورنالیسم بین المللی در فرانسه در قره باغ
چهارشنبه 25 فروردین 1389 08:12 ب.ظ
7 اسفند مطابق با 26 فوریه سالگرد وحشیگری ارامنه در خوجالی یکی از شهر های قره باغ کوهستانی است. با محکوم کردن این جنایت شرم آور انزجار خود را از این ارامنه وحشی اعلام می کنیم.
چهارشنبه 25 فروردین 1389 08:09 ب.ظ
نسلكشی قرن بیستم(فاجعه خوجالی)
ارامنهای كه در سال 1978 به مناسبت یكصدوپنجاهمین سالگرد مهاجرت خود از ایران به آذربایجان، در قرهباغ كوهستانی بنای یادبود برافراشتند، طی دو قرن اخیر با هدف تحقق آرمان خیالی"ارمنستان بزرگ" در اراضی تاریخی آذربایجان، با كمك هواداران خارجی خود سیاست مستمر اشغالگری علیه آذربایجان را تعقیب كرده و هر از چند گاهی برای نیل به این هدف مكارانه، از ارتكاب جنایات بشری چون ترور، كشتار جمعی، اخراج و نسل كشی نیز ابایی نداشتهاند.
اسناد متعدد تاریخی ثابت میكند كه میلیونها نفر آذربایجانی كه در سالهای 1905 تا 1907، 1918 تا 1920 و 1948 تا 1953 در اراضی تاریخی – ملی خود در قفقاز بارها هدف سیاست پاكسازی قومی و نسل كشی واقع شدند، به صورت دسته جمعی به قتل رسیده و از سرزمینهای آبا و اجدادی خود اخراج شدهاند.
نهایتا، طرح ادعاهای بی اساس ارضی علیه آذربایجان و فعالیتهای جدایی طلبانه ارامنه از سال 1988 به بعد مجددا شدت گرفته و به فتنه قره باغ كوهستانی كه بر هیچ پایه و اساس تاریخی، سیاسی و قومی استوار نیست، دامن زده شد. طی سالهای 1988 تا 1989 بیش از 250 هزار نفر آذربایجانی كه در اراضی ملی – تاریخی خود میزیستند، تا آخرین نفر از ارمنستان اخراج شده و صدها نفر از ساكنین غیرنظامی، وحشیانه به قتل رسیدند.
جدایی طلبی ارمنی كه در سال 1988 در قره باغ كوهستانی، این قلمرو تاریخی آذربایجان آغاز گشت، به جنگ تحمیلی ارمنستان علیه آذربایجان تبدیل شد. در نتیجه سیاست تجاوزكارانه ارمنستان كه به قوانین بینالمللی و اصول و موازین حقوق بینالمللی اعتنایی نشان نمیدهد، بیست درصد از خاك آذربایجان، از جمله هفت شهرستان كه در تقسیمات كشوری جزء قره باغ كوهستانی محسوب نمیشود، از سوی نیروهای مسلح ارمنستان اشغال شده، بیش از یك میلیون نفر آذربایجانی از موطن آباء و اجدادی خود وحشیانه اخراج شده، دهها هزار انسان به قتل رسیده، معلول شده و یا به اسارت برده شدند. صدها منطقه مسكونی، هزاران واحد از ابنیه فرهنگی – اجتماعی، مؤسسات آموزشی و بهداشتی، آثار تاریخی و فرهنگی، مساجد و عبادت گاهها، قبرستانها و …. با خاك یكسان شده و هدف وندالیسم بی سابقه ارمنی واقع شدند.
در نتیجه وحشی گری ارامنه، فاجعه نسل كشی خوجالی كه در شهر خوجالی قره باغ كوهستانی رخ داد نیز در ردیف وحشتناكترین فجایع جهان جای گرفت.
دستههای مسلح ارمنی در بامداد 26 فوریه سال 1922 با مشاركت مستقیم لشكر 366 شوروی سابق كه در آن برهه در شهر خان كندی (استپان كرت) قره باغ كوهستانی مستقر بود، به شهر خوجالی كه حدود هفت هزار نفر آذربایجانی در آن سكونت داشتند، حمله كردند. قلدرهای سركش ارمنی با كمك هواداران مزدور خارجی خود، در همین شب با پشتیبانی بخش وسیعی از وسایط سنگین نظامی متعلق به لشكر 366، شهر خوجالی كاملا نابود شده و به آتش كشیده شد.
اهالی غیرنظامی و غیرمسلح هدف قتل عام وحشیانه واقع شدند، كودكان، زنان، افراد سالمند و بیمار با سفاكی غیرقابل تصوری به قتل رسیدند. ارمنیها در آخرین سالهای قرن بیستم، جنایت تاریخی دیگری – نسل كشی خوجالی – را پدید آوردند.
در نتیجه نسل كشی خوجالی 613 نفر كشته شده و 1275 نفر از اهالی به اسارت برده شدند. از سرنوشت 150 نفر از این اسرا، هنوز نیز اطلاعی در دست نیست. در نتیجه این فاجعه بیش از 1000 نفر از اهالی غیرنظامی با اصابت گلوله مستقیم، با درجات مختلف بدنی معلول شدند. 106 نفر از كشته شدگان، زنان، 83 نفر كودك خردسال و 70 نفر پیر كهنسال بودند. 76 نفر از معلولین را پسران و دختران نابالغ تشكیل میدهند. در نتیجه این جنایت نظامی – سیاسی ، 6 خانواده كاملا نابود شده، 25 كودك هر دو والدین، 130 كودك نیز یكی از والدین خود را از دست دادند. 56 نفر از كشته شدگان با درنده خویی و بی رحمی وحشیانهای به قتل رسیدند. آنان زنده زنده در آتش سوزانده شده، سرهایشان بریده شده، پوست بدنشان كنده، چشمان كودكان خردسال از حدقه بیرون آورده شده و شكم زنان حامله با سرنیزه پاره پاره شده بود.
اعمال ارامنه و هواداران خارجیشان(که متعصفانه جمهوری اسلامی نیز جزو آنهاست) در ارتكاب فاجعه خوجالی، ضمن آنكه نمونهای آشكار از نقض وقیحانه حقوق بشر و بیاعتنایی بیشرمانه به قوانین حقوق بینالمللی به شمار میآید، با كنوانسیون ژنو، منشور جهانی حقوقبشر، معاهدات مختلف بینالمللی درباره حقوق مدنی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، منشور جهانی حقوق كودكان، منشور جهانی درباره حفاظت از زنان و كودكان در هنگام وضعیت فوقالعاده و مناقشات و دیگر قوانین حقوقی بینالمللی ضدیت آشكار دارد.
جای بسی تاسف است كه تاكنون دولتهای متمدن جهان رویكرد صحیحی نسبت به این فاجعه اتخاذ نكرده و آن را به عنوان نسلكشی به رسمیت نشناختهاند. در حالیكه بعضی از دولتها با باور به هذیانات تحریفكارانه و غیرمستدل ارمنیان درباره «نسلكشی» علیه ملت «مظلوم»( !!! ) ارمنی توسط تركها در اوایل قرن بیستم ، مصوباتی را در این خصوص به تصویب رساندهاند، نسبت به فاجعه نسلكشی خوجالی كه نتیجه مستقیم وحشیگریهای ارمنیان در پایان قرن بیستم– این برهه زمانی كه دنیای متمدن سعی در حفظ برتری حقوق بشر دارد– هیچگونه عكسالعملی نشان داده نشده است.
امروز در شرایطی كه تمام جهان علیه تروریسم به مبارزه برخاسته است، تروریست ارمنی نیز میباید از سوی جامعه جهانی افشا شده و پاسخ شایسته خود را بیابد. فاجعهای كه در تاریخ بیست و ششم فوریه سال 1992 توسط ارمنیان در خوجالی پدید آمد، تنها یك عمل تروریستی عادی نیست، بلكه جنایتی است بیسابقه علیه تمام بشریت.
آنامین روهونو اوردا گورموشم
آنامین دیلینه باغلیدیر جانیم
آنا دیلیم اولسه منده اولموشم
با چشم خود این وحشی گری ها را ببینید
چهارشنبه 25 فروردین 1389 08:07 ب.ظ
فاجعه خوجالی با چشم خود این وحشی گری ها را ببینید
چهارشنبه 25 فروردین 1389 08:07 ب.ظ
فاجعه خوجالی-نسل كشی قرن بیستم
چهارشنبه 25 فروردین 1389 07:59 ب.ظ
ارامنه ای كه در سال 1978 به مناسبت یكصدوپنجاهمین سالگرد مهاجرت خوداز ایران به آذربایجان در قره باغ كوهستانی بنای یادبود برافراشتند،طی دو قرن اخیر با هدف تحقق آرمان خیالی "ارمنستان بزرگ" در اراضی تاریخی آذربایجان،با كمك هواداران خارجی خود سیاست مستمر اشغالگری علیه آذربایجان را تعقیب كردهو هر ازچندگاهی برای نیل به این هدف مكارانه از ارتكاب جنایات بشری چون ترور،كشتارجمعی،اخراج ونسل كشی نیز ابایی نداشته اند.
اسناد متعدد تاریخی اثبات می كندكه میلیونها نفر آذربایجانی كه در سالهای1905 تا 1907،1918 تا 1920،1948 تا1953،دراراضی تاریخی – قومی خود در قفقاز بارها هدف سیاست پاكسازی قومی ونسل كشی واقع شدند؛به صورت دسته جمعی به قتل رسیده و از سرزمین آبا واجدادی خود اخراج شده اند. نهایتا،طرح ادعاهای بی اساس اراضی علیه آذربایجان و فعالیت های جدایی طلبانه ارامنه از سال 1988 به بعد مجددا شدت گرفته،به فتنه قره باغ كوهستانی كه بر هیچ پایه و اساس تاریخی-سیاسی و قومی استوار نیست؛دامن زده شد.طی سالهای 1988 تا 1989 بیش از 250 هزار آذربایجانی كه در اراضی تاریخی – قومی خود میزیستند،تا آخرین نفر از ارمنستان اخراج شده وصدها نفر از ساكنین غیرنظامی وحشیانه به قتل رسیدند.
جدایی طلبی ارمنی كه در سال 1988 در قره باغ كوهستانی،این قلمرو تاریخی آذربایجان آغاز گشت،به جنگ تحمیلی ارمنستان علیه آذربایجان منجر شددر نتیجه سیاست تجاوزكارانه ارمنستان كه به قوانین بین المللی و اصول و موازین حقوق بین الملل اعتنایی نشان نمی دهد.بیست درصد از خاك آذربایجان منجمله هفت شهرستان كه در تقسیمات كشوری جزء قره باغ كوهستانی محسوب نمی شود،از سوی نیروهای مسلح ارمنستان اشغال شده،بیش از یك میلیون نفر آذربایجانی از موطن آباواجدادی خود وحشیانه اخراج شده،دهها هزار انسان به قتل رسیده،معلول شده یا به اسارت برده شده اند.صدها منطقه مسكونی،هزاران ابنیه فرهنگی-اجتماعی،موسسات آموزشی وبهداشتی،آثارتارخی-فرهنگی،مساجد و عبادتگاهها،قبرستانها و...با خاك یكسان شده و هدف وندالیسم بی سابقه ارامنه واقع شدند.
در نتیجه وحشیگری ارامنه،فاجعه نسل كشی خوجالی كه در شهر خوجالی قره باغ كوهستانی رخ داد نیز در ردیف وحشتناكترین فجایعجهان جای گرفت.
ذسته های مسلح ارمنی در بامداد26 فوریه 1992 با مشاركت مستقیم لشكر366 شوروی سابق كه در ان برهه در خاك خان كندی-استنپانا كرت- قره باغ كوهستانی مستقر بود، به شهر خوجالی كه حدود هفت هزار نفر اذربایجانی در آن سكونت داشتند،حمله كردند.قلدرهای سركش ارمنی با كمك هواداران مزدور خارجی خود در همین شب،شهر خوجالی را با خاك یكسان كردند. با پشتیبانی بخش وسیعی از وسائط سنگین نظامی متعلق به لشكر366؛ شهر كاملا نابود شده وبه آتش كشیده شد.اهالی غیر نظامی و غیرمسلح هدف قتل عام مسلحانه واقع شدند.كودكان،زنان،افرادسالمند وبیمار با سفاكی غیر قابل تصوری به قتل رسیدند.در نتیجه نسل كشی خوجالی 613 نفر كشته شده و 1275 نفر از اهالی غیرنظامی به اسارت برده شدند.از سرنوشت 150نفر ازاین اسرا هنوز اطلاعی در دست نیست.در نتیجه این فاجعه بیش از 1000نفر از اهالی غیرنظامی با اصابت مستقیم گلوله،بادرجات مختلف بدنی معلول شدند.106نفر از كشته شدگان زن،83نفر كودك خردسال و 70 نفر پیروكهنسال بودند.76 نفراز معلولین را پسران و دختران نابالغ تشكیل می دادند.
در نتیجه این جنایات نظامی-سیاسی، 6خانواده كلا نابود شده،25 كودك هردو والدین،130كودك نیز یكی از والدین خود را از دست دادند.56 نفر از كشته شدگان با درنده خویی و بی رحمی وحشیانه ای به قتل رسیدند. آنان زنده زنده در آتش سوزانده شده،سرهایشان بریده شده،پوستهایشان كنده شده، چشمان كودكان خردسال از حدقه بیرون آورده شده و شكم زنان باردار با سرنیزه پاره پاره شده بود.
اعمال ارامنه و هواداران خارجیشان در ارتكاب فاجعه خوجالی،ضمن آنكه نمونه ای آشكار از نقض وقیحتنه حقوق بشر وبی اعتنایی بی شرمانه به قوانین حقوق بین المللی به شمار می آید،با كنوانسیون ژنو منشور حقوق جهانی بشر،معاهدات مختلف بین المللی درباره حقوق مدنی – سیاسی – اقتصادی – اجتماعی و فرهنگی،منور جهانی حقوق كودكان،منشور جهانی حفاظت از زنان و كودكان در هنگام وضعیت فوق العاده و مناقشات جنگی و دیگر قوانین حقوقی بین المللی ضدیت آشكار دارد.
جای بسی تاسف است كه تا كنون دولتهای متمدن جهان رویكرد صحیحی نسبت به این فاجعه اتخاذ نكرده و آن را به عنوان نسل كشی به رسمیت نشناخته اندا. امروز در شرایطی كه تمام جهان علیه تروریست به مبارزه برخاسته است،تروریسم ارمنی نیز می باید از سوی جامعه جهانی افشا شده و پاسخ شایسته خود را بیابد.فاجعه ای كه در تاریخ 26 فوریه 1992 توسط ارامنه داشناك در خوجالی پدید آمد تنها یك عمل تروریستی نیست،بلكه جنایتی است بی سابقه علیه تمام بشریت.
سس دوشدو دغلارا ، داشلارا ، قاچین
تالاندی قاراباغ ، آلیندی لاچین
گلمه دیم ، گلمه دیم ، آغاردی ساچین
باغیشلا قارداشیم ، باغیشلا باجیم
کلبجردن اسن ، اسینه گلدیم
فضولی دن قالخان ، سسینه گلدیم
تویونو گؤرمه دن ، یاسینا گلدیم
باغیشلا قارداشیم ، باغیشلا باجیم
خوجالی ، خان کندی ، دئییب دولاندیم
قاپیلار باغلاندی ، یولا جالاندیم
درد اولوب ، ایچیمه دولوب ، قالاندیم
باغیشلا قارداشیم ، باغیشلا باجیم
شوشانین داغینا،داشینا گلدیم
آغلادیم ،گوزونون یاشینا گلدیم
گئج اولدو...
باغیشلا قارداشیم، باغیشلا باجیم
به امید آزادی قره باغ ... .
جامعه ارمنی در ترکیه : حوادث سال 1915 "نسل کشی" نیست
چهارشنبه 25 فروردین 1389 07:51 ب.ظ
ارمنستان و لابیهای ارامنه مدعی قتل عام ارامنه توسط امپراتوری عثمانی خلف جمهوری ترکیه در سال 1915 است. ارمنستان و لابی ارمنی که برای برسمیت شناساندن ادعاهای قتل عام تلاش می کنند، در سراسر جهان علیه ترکیه تبلیغات می کنند. بر اساس ادعاهای ارامنه سالگرد قتل عام کذایی آنها در روز 24 ماه آوریل است و پیشبینی میشود که امسال نیز در همین روز فعالیت ارامنه جهان جهت برسمیت شناساندن ادعاهای قتل عام آنان در سطح جهان و بویژه در آمریکا شدت خواهد یافت.جامعه ارمنی در ترکیه : حوادث سال 1915 "نسل کشی" نیست
تبریز سسی : به گزارش روزنامه "حریت" ترکیه، جامعه ارمنی در ترکیه بیان کرد که رویدادهای سال 1915 در امپراتوری عثمانی را نمی توان به نام "نسل کشی" نامید. با توجه به گفته آنها، این جنگ داخلی بوده که در آن نه تنها ارامنه، بلکه ترک ها و ملیت های دیگر که ساکن امپراطوری عثمانی بوده اند، آسیب دیده اند.
گونئی آذربایجان میللی آزادیلیق هرکاتین و قاراباغ و خوجالی سویقیریم حاقیندا گئدن آکسییالار ــ اوختای تؤرک اوغلو
چهارشنبه 25 فروردین 1389 07:48 ب.ظ
کؤچؤره ن تبریز سسی خبر قوروپو گونئی آذربایجان میللی آزادیلیق هرکاتین و قاراباغ و خوجالی سویقیریم حاقیندا گئدن آکسییالار
ــ اوختای تؤرک اوغلو
قره باغ وآذربایجان
چهارشنبه 25 فروردین 1389 07:42 ب.ظ
قره باغ وآذربایجان .موجودیت ترکها در قره باغ که تا قرن هفتم میلادی به گذشته بازمیگردد ، توسط ارامنه اشغالگر تماما از بین رفته است . قره باغ گرچه از نظر تاریخی سرزمین ترکها بحساب میآید ولی بیش از ده سالست که تحت اشغال ارامنه قرار دارد .ترکهای آذربایجان ساکن این منطقه از خانه و کاشانه خود بیرون رانده شده و در شرایطی بس دشوار زندگی میکنند . مسئله قره باغ مابین آذربایجان و ارمنستان گذشته ای بس دیرینه داشته و موجبات قتل عام ها و تبعیدهای بسیاری را فراهم آورده است . قره باغ منطقه ایست که با رودخانه های کر ، ارس ، دریاچه گوکچه ، دشت و کوهستانی مرتفع احاطه شده و در عین حال نام خان نشینی است که در اواسط قرن هفدهم در این خاکها شکل گرفته است . در واقع قره باغ از این نظر که میتواند دیگر مناطق آذربایجان ، ارمنستان و ایران را از آن کنترل نمود دارای اهمیت ژئوپلیتیک بسیاری است . در اصل نباید مناطق قره باغ و قره باغ علیا را یکی دانست زیرا قره باغ علیا بمساحت 4329 کیلومتر مربع تنها بخشی از منطقه وسیع قره باغ است . قره باغ از شهرستانهای آغدام ،ترتر،یواله ،فضولی،بیلگان ،قبادلی،جبرائیل ، مینگه چویر ،آغجابدی ، خواجوند ،شوشا،خان کندی ،لاچین ،کلبجر ،خانلار ،گوروس ،آق دره ، برده ،زنگزور و خادروت تشکیل مییآبد . در حالیکه قره باغ علیا بمرکزیت خان کندی شوشا ،آق دره ، مادروت،خواجاوند و آسکرون را در دل خود جای میدهد . ، 75 درصد جمعیت قره باغ علیا را ارامنه و 25 درصدشان را نیز ترکهای آذربایجان تشکیل میدهند .علت اصلی جمعیت بالای ارامنه در این منطقه ، سیاستهائی است که روسیه اعصار پی در پی برای کنترل قفقاز دنبال کرده است .از طرف دیگر موجودیت ارامنه و ارمنستان در قفقاز برای روسیه غیر قابل انصراف بوده و همین موضوع تز قره باغ علیای ارامنه را تقویت میبخشد . در حالیکه آذربایجان با استناد بر سوابق تاریخی و حقوقی منطقه قره باغ علیا را حق مسلم خود میداند که از طرف محافل بین المللی مورد حمایت قرار میگیرد . آذربایجان در این راستا تنها از سوی ترکیه حمایت گردیده و در مقابل آن ارمنستان با حمایت از سوی روسیه ، ایران و کشورهای غربی همانند فرانسه به اشغال خاکهای آذربایجان ادامه میدهد . بعبارتی دیگر ارامنه نمیخواهند تا منطقه قره باغ علیا که بخشی ا زرویای کذائی ارمنستان بزرگشان میباشد را از دست رها سازند . برای درک هرچه بهتر این مسئله و پی بردن بعمق حقایق باید نگاهی بتاریخ و وقایع آن بیاندازیم . قره باغ علیا بخشی از خاک آذربایجان بوده و با سیاستهای روسیه در قفقاز بتاریخ قرن هجدهم ، جمعیت ارامنه در آن رو به افزایش گذاشت بطوریکه ارامنه ادعای تصاحب و تعلق آنرا در میان گذاشتند . ارامنه که اکثریت جمعیت منطقه را تشکیل میدادند خواستار وابسته شدن قره باغ علیا به ارمنستان گردیدند . قره باغ در زمان حکمرانی سلطان مراد سوم عثمانی بدولت عثمانیان پیوست . قره باغ که تا قرن هجدهم مابین صفویان و عثمانیان رد و بدل میگردید ،سرانجام به ایران واگذار گردیده مدتی بعد نیز خان نشینی قره باغ توسط پناه علی بیگ در آن شکل گرفت . خان نشینی قره باغ تا سال 1826 که توسط روسیه تزاری اشغال گشت بمقیاسی وسیع مستقل محسوب میشد .با تسخیر منطقه توسط روسها ساختار دموگرافیک قره باغ نیز بسرعت تغییر داده شد . سیسیانوف ژنرال روسی در سال 1805 میلادی قره باغ را از لحاظ جغرافیائی دروازه آناطولی ، ایران و آذربایجان خوانده و پیشنهاد نمود تا برای تغییر توازن منطقه بنفع خود عناصر مسیحی را در بین مسلمانان جای دهند . در این راستا بسال 1825 و 1826 ، هجده هزار نفر از ارامنه پادشاهی قاجار و در سال 1828 نیز پنجاه هزار نفر ارمنی در این خاکها جای داده شدند . در سالهای 1828 و 1829 و جنگهای عثمانیان و روسیه ، روسها که شرق آناطولی را تا ارزنجان اشغال کرده بودند ، بالغ بر صد هزار نفر ارمنی را از ایران بسوی قفقاز کوچ داده و در مناطق ایروان و نخجوان اسکان دادند . در دهه 1830 نیز ارامنه بسیاری از ایران و دولت عثمانی به قره باغ کوچ داده شده و بدینترتیب توازن جمعیتی قره باغ کاملا تغییر داده شد .در واقع روسها بعد از قرارداد ادیرنه بسال 1828 و عهدنامه ترکمنچای ارامنه آناطولی و ایران را دعوت به اسکان در قره باغ نمودند . بدینترتیب روسها که ارامنه را همواره بعنوان اهرمی در مقابل ترکها میپنداشتند ،موجودیت ارامنه در قره باغ ، این منطقه کوهستانی و استراتژیک را مورد حمایت قرار دادند . ارامنه که با حمایت روسها جمعیتشان روزبروز افزایش مییافت در سالهای 1829 و 1830 میلادی دست بشورش زده و به مناطق اسکان ترکها حمله کردند .منطقه بعد از سال 1905 و انقلاب کبیر روسیه شاهد درگیری جدی مابین ترکها و ارامنه گردید .جمهوریهای ارمنستان و آذربایجان بعد از کسب استقلال کوتاه خود در آن سالها برای حاکمیت بر قره باغ مبارزه ای بی امان را آغاز نمودند .ارامنه قره باغ نیز در سال 1918 شورشی بزرگ را دامن زده و به اماکن اسکان و کارترکها حمله بردند . سرانجام ارتش ترک با ورود به باکو و انجام عملیاتی در قره باغ توانست مقابل این قتل عام را بگیرد . بعد از متارکه نامه مندرس ، ارتش ترک منطقه را ترک گفته و بدنبال آنها انگلیسیها وارد قره باغ شدند .انگلیسیها در آغاز سیاستی به نفع ارامنه و گرجیها در پیش گرفته ولی بعدها تعلق قره باغ به آذربایجان را اعلان نمودند .ارامنه قره باغ از سال 1920 دوباره دست به قتل عام ترکهای آذربایجان زده و اقدامات خود در ضمیمه قره باغ به ارمنستان را فراهم ساختند .در حالیکه نیروهای آذربایجان سعی داشتند تا شورش ارامنه قره باغ را خاموش سازند ، ارتش سرخ شوروی وارد باکو گردیده و جمهوری آذربایجان را از میان برداشت . مابین آذربایجان و ارمنستان سه منطقه قره باغ علیا ، نخجوان و زنگزور وجود دارد. زنگزور که آذربایجان ونخجان را از همدیگر جدا میسازد ، به ارمنستان محول گشت .جایگیری این منطقه مابین آذربایجان و نخجوان در واقع بخاطر ممانعت از همسایگی آذربایجان و ترکیه بود .نخجوان بعدها با تصمیمی مابین روسیه ، ترکیه ، آذربایجان و ارمنستان به جمهوری خود مختار تبدیل شده ئ تحت حاکمیت آذربایجان قرار گرفت . قره باغ علیا نیز بسال 1923 توسط روسها داخل مرزهای آذربایجان قرار گرفت .
تبلیغات 
















